ماجرای سراب توهّم

سـراب تـوهّــم

جـهـان بـرای خـرابـی بـه پـا شـد از اوّل

تــمــام هـسـتـی انـسـان فـنـا شد از اوّل

خوشا کسی که به دنیا دلی نبست و گذشت

و از ســراب تـــوهّـــم جــدا شـد از اوّل

خوش‌آن پرنده که در جرگه‌ی کلاغان بود

کـز آفـت قـفـس و غـم رهـا شد از اوّل

شب آمد و من و پروانه‌های جان بر کف

شــروع قـصّـه‌ی دیـوانــه‌ها شد از اوّل

کـجـا ز سـاز شـکـسـتـه نـوای شـاد آیـد

من آن نی‌ام که لـبـم بی نوا شد از اوّل

مـران ز کـوی خـود آواره‌ی مـحـبـت را

بـه درد عـشـق تـو گر مبتلا شد از اوّل

گــرفــتــه راه شـکـوفـائـی تــبــسّــم را

غـمـی که در دل #واسع بنا شد از اوّل

#سید_علی_کهنگی مهر 1404

@sayedalikahangi