زورق شـعـر نمک به زخم دلم می‌نهی، ملالی نیستندارم از تـو گلایه، بکش، خیالی نیست نشسته زورق شعرم بـه گل، کلامم مرددگـر بـرای سـرودن عـزیـز، حالی نیست به شعر حافظ شیرین سخن قسم،یارانبـرای آخـر ایـن قصّه شوق فـالی نیست دلـی اگر کـه بـجـا مـانـده از کسی اینجااز آه حسرت و اندوه عشق خالی نیست هـر آنـچـه ق...

آئـیـنـه‌ی اقـبـال بــا یــاد دل غــم زده‌ای سـاخـتـه ما راچــون بـیـد پریشان اگر افراخته ما را مـن دورتـریـن نـقـطـه‌ی آبـادی شـهـرمحـق دارد اگـر از قـلـم انـداخـتـه ما را دلـداده‌تـریـن عـاشـق بـی نام و نشانممـعـشـوقـه‌ی‌ بی‌عاطفه نشناخته ما را یک عمر دویدیم و به مقصد نرسیدیمهر‌چند در این معرکه بـ...

کوه یخ پـایـیـز خـبـر می‌دهد از درد به خاکاز مـرگ هـزار غـنـچـه‌ی زرد به خاک ای سـبـزتـریـن بــرگ بـهـاری ، پاییزفـریـاد بـر آورده کـه بـرگـرد به خاک حرصی که چوکوه آتش افتاده به‌جانیک‌روز شود چوکوه یخ سرد به خاک صـد قـصّـه‌ی تـلـخ می‌گذارد بـر جایتـا بـر سـر دست می‌رود مرد به خاک ما را سر شوق کـاخ س...

چـراغ شـعـر چـراغ شـام شعرم را شـکـسـتـنـدهمان‌هائی که زیرش می‌نشستند الـهـی بـاز کـن بـا دسـت لـطـفـتدری را کـه بـه روی بـنـده بستند #سید_علی_کهنگی مهر 1404@sayedalikahangi

سـراب تـوهّــم جـهـان بـرای خـرابـی بـه پـا شـد از اوّلتــمــام هـسـتـی انـسـان فـنـا شد از اوّل خوشا کسی که به دنیا دلی نبست و گذشتو از ســراب تـــوهّـــم جــدا شـد از اوّل خوش‌آن پرنده که در جرگه‌ی کلاغان بودکـز آفـت قـفـس و غـم رهـا شد از اوّل شب آمد و من و پروانه‌های جان بر کفشــروع قـصّـه‌ی دیـ...

عـشـق شـیـریـن مـا را خـیـال وصـلـش بـر بـاد داد آخرتــقــدیــر مـا بــه دسـت صیّاد داد آخر دل را چو شاخه‌ای گل تقدیم کردم امّااو هـمـچـو قـاصـدکـهـا بر باد داد آخر پــایــان تـلـخ بــاشـد در انتظار عشّاقتـاوان عـشـق شـیـریـن فرهاد داد آخر غمگین‌تـریـن غزل را از مکتب شقایقیــاد مــن پـریـشـان ، اسـت...

شـعـر شـهـرضـایـی (پَتِه آبا برق) روزگـاری همه مـون عَـیـنـی دُکـون بَقّالی‌یِسهمه‌چی هَس آما اَصله کاریه جاش‌خالی‌یِس یِـه پِـرایـدی صِـفـرا بـا قَـرضا قُـلِـه،آ وامـا دَرزورِکـی اِسِّــدَمــا بِــچِــم مـی‌گِـد آشـغالی‌یِس بَسکی‌کا مَریضی رَنگارَنگ دُچـاریمون شُدِسرووامـون کَکمَکیا،پوس‌دَسامون خال...

آتــش نـــاز شـدم پـیـر و چو دوران جوانیشده کارم به یادت شعر خوانی تو نیز ای سنگ دل با آتش نازبـسـوزان جان من تا می‌توانی #سید_علی_کهنگی آبان 1404@sayedalهikahangi

شعر شهرضایی (حاتِلِکی) اَی‌خوش اون دورا‌‌ زَمون کاپاچه خواری مُد نبودآ ، بــا مــاشــیــن عــاریــه آبـــورو داری مُد نبود سَـری زانــو شَـلوارا جِـــرِمــبِــه بــودا سـابـیـدههَـمِـش از بی پولی بود،مِث حالا واری مُد نبود کــارا بــارا رَعــیِــتــا بــا خــر بـودا گـابـا قـاطـرتــوو شِـنـا بــیــا...

سرای غزلحصارهای بی‌کسیحصارهای بی‌کسینـشـسـتـه روی خـاطـرم غـبـارهـای بی‌کسیبـه هــیــچ مـی‌کـشـانـدم قـرارهـای بی‌کسیگذشتم از جـنـون و از خیال‌های کال عشقبـبـیـن چـه‌هـا کشیدم از فشارهای بی‌کسیتـمـام فصلهای مـن تهی ز شعر زندگی‌استکـسـی نـدیـده همچو من بهارهای بی‌کسیچـقـدر آرزو در ایـن دیـار دفـن گشت...